Skip to main content

ஒருவயது குழந்தை....

ஒரு வயதுக் குழந்தை
மானுடம் கலந்த
பசிகள் போல,
தந்தையின் தோள்களில்
இருக்கமாய் பிணைப்பு
அது ஒரு
பேருந்துச் சந்திப்பு…..
மனித உயிர்கள்
எழுபதைத் தாண்டலாம்..
யாரும் அவர்களுக்காக
எழுவதைக் காணவில்லை….
நின்ற நபர்களில்
நானும் ஒன்று…..
யாராவது
மடியேந்திக் கொள்ளலாம்
என்றாலும்,
எவர் மடியும் பிடிக்காத
ஒரு தகப்பன் குழந்தை….
இதனினும் கொடுமை
தாய்க்கு இடம் கிடைத்தும்
தாய் மடி சேராத
குழந்தை……
அந்தப் பிணைப்பு
எனக்குப் பிடித்தது……
அறுபதைத் தாண்டிய
ஒரு முதுமை,
பிணைப்பை விடு..
நாளை உன் தோள்கள்
தோல்விகளை ஏற்காது என்றது….
தோள்கள் தாங்க வேண்டியது
தந்தையின் கடமை….
என் மகன்
என் உதிரம்
என்ற சுயநலம்
வேணாமே…..
அவன்
உலகம் தாண்டும்
உயரத்தை
ஒதுங்கிக் கூட இரசிக்க்லாமே….
நாளைய தோல்விகளுக்காக
இன்றைய வெற்றிகளை
இழக்க இயலாது….
அந்தக் குழந்தையை
ஏக்கத்துடன்
பார்த்தேன்….
அந்தப் பிடிப்பில்தான்
அவனது எதிர்காலம்…..
பிடித்துப் பிடித்தால்
எல்லாம் பிடிக்கும்….
நான் சுமந்த
என் குழந்தை,
கண்ணீராய்
வெளிவந்தது….
இன்னமும்
என் குழந்தை
எனக்கு
குழந்தையாய்
இருப்பது
அவன்
என்னைப்
பிடித்துப் பிடித்தது,,,,,,
- கோமான் இரகுநாதன்

Comments

Popular posts from this blog

அரங்கனைப் பாடிய வாய் - கோமான் வெங்கடாச்சாரி

“அரன் அதிகன், உலகளந்த அரி அதிகன் என்றுரைக்கும் அறிவிலோர்க்குப் பரகதி சென்றடைவரிய பரிசே போல்” என்று மிக அற்புதமாக கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பன் தன் மாபெரும் இலக்கிய படைப்பாகிய இராமகாதையில் குறிப்பிடுகின்றான். ஆம். அவன் கூறியது முற்றும் உண்மைதான். அரன் தான் அகிலத்திலேயே சிறந்தவன் என்றோ அல்லது உலகத்தையே தன் ஈரடியால்  மூவடியாக அளந்து கொண்டானே அந்த அரிதான் பெரியவன் என்றோ நாம் வீண் விவாதம் செய்து கொண்டிருக்கக்கூடாது என்பது தான் அவனது சிறந்த நோக்கமேயன்றி அவன் அரனையோ, அரியையோ இழித்துக் கூறுவதாக ஆகாது.
கம்பன் தான் பாட எடுத்துக் கொண்ட சரிதை திருமாலின் பிறப்பைப் பற்றி. அவன் வட மொழியிலுள்ள வான்மீகி இராமாயணத்தைத் தழுவியே தனது இராம காதையை இயற்றியிருப்பினும் பலவிடங்களில் கதையிலும் சரி, கருத்திலும் சரி, வான்மீகியினின்றும் வேறுபடத்தான் செய்கிறான். மிதிலைக்காட்சிப் படலத்தில் இராமனும், சீதையும் ஒருவரையருவர் கண்டு காதல் கொண்ட பிறகே கடிமணம் புரிந்து கொண்டதாக நம் தமிழ் மரபிற்கேற்ப தன் கதையை மாற்றுகிறான். அதேபோல் வாலி வதைப்படலத்தில் இராமனை முழுமுதற் கடவுளென்பதை வாலி கண்டு கொண்டதாக முதல் நூலின் கருத்திற்கு மாறுப…

இராம காதையில் ஓர் திருப்பம் - கோமான் வெங்கடாச்சாரி

“இராமகாதையில் ஒரு திருப்பமா?” என்று இந்த கட்டுரையின் தலைப்பைக் காணும் வாசகர்கள் அதிசயத்துடன் என்னைப் பார்த்து கேட்பது என் செவிகளில் விழத்தான் செய்கிறது. கவியாற்றல் படைத்த கம்பனது இராமகாதையில் அப்படிப்பட்ட திருப்பம் என்ன இருக்கிறது? என்றும் பலர் எண்ணலாம். அவர்களுக்கு இந்நூலை எழுத முற்பட்ட நான் விடையளிக்க கடமைப்பட்டவனாயிருக்கிறேன் என்பதை நன்கு உணராமலில்லை.
ஆம். இராமகாதையில் பல திருப்பங்கள் இருப்பதை, நாம் அதை ஊன்றிக் கவனிக்குமளவில் அறிந்துகொள்ள இயலும். அவைகளுக்கு பல சான்றுகள் உள. அவைகளில் முக்கியமான சிலவற்றைப் பற்றி மட்டும் இங்கு கூர்ந்து நோக்குவோம்.
முதலாவதாக தசரத சக்கரவர்த்தியால் தீர்மானிக்கப்பட்டு மறுநாள் காலை நடக்கவிருந்த இராம பட்டாபிஷேகம் அதற்கு முதல் நாள் இரவே கூனியின் சூழ்ச்சியால் நிறைவேறாமல் நின்றுவிடுவதை ஒரு திருப்பம் என்றே கொள்ளலாம். தசரதனின் திட்டப்படி இராம பட்டாபிஷேகம் அன்று நடந்திருக்குமானால் இராமன்  காட்டிற்குச் செல்வதோ, அங்கு சானகியை பிரிய நேரிடுவதோ, அதன் நிமித்தம் இராவணனை அவனுடைய குலத்தோடு வேரறுப்பதோ நடந்திருக்கக்கூடிய வாய்ப்புகளுக்கு இடமில்லாமல் போயிருக்கும்.
இராவணனா…

குறிப்பால் உணர்த்தும் கோசிகன் - கோமான் வெங்கடாச்சாரி

“அரிதரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது”- என்பது ஒளவையின் அருள்வாக்கு. மானிடராய் பிறந்த யாவருமே மனிதர்களாக மாட்டார்கள் என்பது தொல்காப்பியரின் துணிந்த முடிவாகும். ஐம்புலன்களையும் வென்று அறவழிச் செலுத்தும் ஆறாவது புலனாகிய அறிவை ஆளுமைபடைத்தவர்தான் மக்கள். மற்றையோர் மாக்கள் என்பது அன்னாரின் கொள்கை. அவரைக் காட்டிலும் விளக்கம் தருவதில் ஒருபடி மேலே சென்றார் தாயுமானவப் பெருந்தகை. “மனிதரிலே மரங்களுண்டு, மிருகமுண்டு, பட்சியுண்டு மனிதரிலே மனிதருண்டு”என்றெல்லாம் நமக்கு விளங்குமாறு பாடியருளிப் போந்தார் அவர்தம் பாடலிலே. இவர் தம் கருத்தை மேலும் நமக்கு விளக்கமாக்கித் தருகிறார் ஒளவை மூதாட்டியார். அது என்ன நீண்ட வலுத்த கிளைகளைக் கொண்டு ஓங்கிவளர்ந்திருக்கின்றனவே மரங்கள். அவைகள் உண்மையிலேயே நல்ல மரங்களல்ல என்பது அவரது கொள்கை.

      “கவையாகிக் கொம்பாகி காட்டகத்தே நிற்கும்
      அவையல்ல நல்ல மரங்கள்”

இதுதான் அன்னார் பாடிய பாடலின் முதலிரண்டு அடிகள். நல்ல பெரிய உருவத்தில் நீண்ட மரங்கள் மக்கள் நடமாட்டமற்ற பெருங்காடுகளில் தானே அதிகமாகக் காணப்படும். நாட்டிலா காணப்படும்? என்று நம் போன்றோர் எண்ணத்தான் தோன்றும். நமது…